سورن نمل چهل و هشتمین سوره بر حسب تاریخ نزول
طس (شاید اشاره به سوره است یا نام خدا یا رسول است که به آن قسم یاد شده) این آیات قرآن (بزرگ) و کتاب روشن خداست. (۱)
که هدایت و بشارت برای اهل ایمان است. (۲)
آنان که نماز به پا میدارند و زکات میدهند و کاملاً به عالم آخرت یقین دارند. (۳)
همانا آنان که ایمان به عالم آخرت نمیآورند (پس از اتمام حجت) ما اعمالشان را در نظرشان جلوه دهیم و آنها به کلی گمراه و سرگشته شوند. (۴)
آنها را هم (در دنیا) سختترین عذاب است و هم در آخرت زیانکارترین خلقند. (۵)
و تو (ای رسول ما) آیات قرآن (عظیم) از جانب خدایی حکیم و دانا (به وحی) بر تو القا میشود. (۶)
(به یاد آر) هنگامی که موسی به اهل بیتش گفت: مرا آتشی به نظر آمد میروم تا از آن به زودی خبری برایتان بیاورم یا شاید برای گرم شدن شما شعلهای برگیرم. (۷)
چون موسی بدان آتش نزدیک شد او را ندا کردند که آن کس را که به اطراف این آتش در طلب است مبارک باد، و منزه است خدا که آفریننده عوالم بیحد و نهایت است. (۸)
(از آن آتش شجر طور ندا آمد) ای موسی، همانا منم خدای مقتدر دانای درستکار. (۹)
و تو عصای خود بیفکن، چون موسی (عصا افکند و ناگاه) بر آن نگریست که به جنبش و هیجان در آمد چنان که اژدهایی مهیب گردید، رو به فرار نهاد و دیگر واپس نگردید،
(در آن حال بدو خطاب شد) ای موسی مترس که پیغمبران در حضور من هرگز نمیترسند. (۱۰)
مگر کسی که ستم و کار بد کند آن گاه به زودی نیکویی را جایگزین بدی کند که همانا خدا بسیار آمرزنده و مهربان است. (۱۱)
و دست در گریبان خود کن تا چون بیرون آید نه از مرض سپید و روشن گردد، آن گاه با نه معجز ه الهی به سوی فرعون و قومش که گروهی فاسق و نابکارند به رسالت روانه شو. (۱۲)
اما چون آیات و معجزات ما به طور روشن به آنها ارائه شد گفتند که این سحر بودنش روشن و آشکار است. (۱۳)
و با آنکه پیش نفس خود به یقین دانستند که آنها معجزه خداست باز از کبر و نخوت و ستمگری انکار آن کردند، پس بنگر تا عاقبت آن مردم فاسد به کجا انجامید (و چگونه هلاک شدند)؟ (۱۴)
شرح
نکته یکم: فقط ظالمان و نابکاران باید از خدا بترسند!
هیچکس دیکر نباید با دید وحشت به خدا نگاه کند. چون او سرچشمه فیضان رحمت است.
ظلم و کار بد با انجام کار نیک و رفع ظلم پاک می شود.
موسی با انبوهی از معجزات مانند عصایی که به اژدها تبدیل می شد و نه بلا ی کشنده یعنی ملخ و قمّل و ضفدع و خون و شکافتن دریا و کوه و طوفان و ید بیضا به سوی فرعون می رفت و او را دعوت می کرد.
اما چرا عصای اژده ها شونده و نه بلای کشنده و درهم کوبنده؟ چون فرعون اهل منطق نبود. او خود را قدرت مطلق و همه را برده و بنده خود می دانست.
به اهرام مصر بویژه هرم بزرگ فکر کنید! هر قطعه بلوک آن 2.5 تن وزن دارد. هزاران از این بلوکها را برروی سورتمه هزاران کارگر بیگار و بدون مزد از هزاران کیلومتر حمل کرده و به محل هرم بزرگ آورده اند. چندین ده هزار نفر باید جان بر سر این کار گذاشته باشند