سورن نمل چهل و هشتمین سوره بر حسب تاریخ نزول

طس (شاید اشاره به سوره است یا نام خدا یا رسول است که به آن قسم یاد شده) این آیات قرآن (بزرگ) و کتاب روشن خداست. (۱)

که هدایت و بشارت برای اهل ایمان است. (۲)

آنان که نماز به پا می‏دارند و زکات می‏دهند و کاملاً به عالم آخرت یقین دارند. (۳)

همانا آنان که ایمان به عالم آخرت نمی‏آورند (پس از اتمام حجت) ما اعمالشان را در نظرشان جلوه دهیم و آن‌ها به کلی گمراه و سرگشته شوند. (۴)

آن‌ها را هم (در دنیا) سخت‏ترین عذاب است و هم در آخرت زیانکارترین خلقند. (۵)

و تو (ای رسول ما) آیات قرآن (عظیم) از جانب خدایی حکیم و دانا (به وحی) بر تو القا می‌شود. (۶)

(به یاد آر) هنگامی که موسی  به اهل بیتش گفت: مرا آتشی به نظر آمد می‏روم تا از آن به زودی خبری برایتان بیاورم یا شاید برای گرم شدن شما شعله‏ای برگیرم. (۷)

چون موسی بدان آتش نزدیک شد او را ندا کردند که آن کس را که  به اطراف این آتش در طلب است  مبارک باد، و منزه است خدا که آفریننده عوالم بی‏حد و نهایت است. (۸)

(از آن آتش شجر طور ندا آمد) ای موسی، همانا منم خدای مقتدر دانای درستکار. (۹)

و تو عصای خود بیفکن، چون موسی (عصا افکند و ناگاه) بر آن نگریست که به جنبش و هیجان در آمد چنان که اژدهایی مهیب گردید، رو به فرار نهاد و دیگر واپس نگردید،

(در آن حال بدو خطاب شد) ای موسی مترس که پیغمبران در حضور من هرگز نمی‏ترسند. (۱۰)

مگر کسی که ستم و کار بد کند آن گاه به زودی نیکویی را جایگزین بدی کند که همانا خدا بسیار آمرزنده و مهربان است. (۱۱)

و دست در گریبان خود کن تا چون بیرون آید نه از مرض  سپید و روشن  گردد، آن گاه با نه معجز ه الهی  به سوی فرعون و قومش که گروهی فاسق و نابکارند به رسالت روانه شو. (۱۲)

اما چون آیات و معجزات ما به طور روشن به آن‌ها ارائه شد گفتند که این سحر بودنش روشن و آشکار است. (۱۳)

و با آن‌که پیش نفس خود به یقین دانستند که آن‌ها معجزه خداست باز از کبر و نخوت و ستمگری انکار آن کردند، پس بنگر تا عاقبت آن مردم فاسد به کجا انجامید (و چگونه هلاک شدند)؟ (۱۴)

شرح

نکته یکم:   فقط ظالمان و نابکاران باید از خدا بترسند!

هیچکس دیکر نباید با دید وحشت به خدا نگاه کند. چون او سرچشمه فیضان رحمت است. 

ظلم و کار بد با انجام کار نیک و رفع ظلم پاک           می شود. 

موسی با انبوهی از معجزات مانند عصایی که به اژدها تبدیل می شد و نه بلا ی کشنده یعنی   ملخ و قمّل و ضفدع و خون و شکافتن دریا و کوه و طوفان و ید بیضا به سوی فرعون می رفت و او را دعوت می کرد.

اما چرا عصای اژده ها شونده و نه بلای کشنده و درهم کوبنده؟ چون فرعون اهل منطق نبود. او خود را قدرت مطلق و همه را برده و بنده خود می دانست.

به اهرام مصر بویژه هرم بزرگ فکر کنید! هر قطعه بلوک آن 2.5 تن وزن دارد. هزاران از این بلوکها را برروی سورتمه هزاران کارگر بیگار و بدون مزد از هزاران کیلومتر حمل کرده و به محل هرم بزرگ آورده اند. چندین ده هزار نفر باید جان بر سر این کار گذاشته باشند