چرا پیامبران به معصوم بودن نیاز دارند و خداوند چگونه این ویژگی را در آنان بوجود آورده بود:
۱-پاک سازی روح:
خداوند در کتاب خود درباره ابراهیم، اسحق و یعقوب میگوید:
«اِنَّا اَخْلَصْنَاهُمْ بِخَالِصَةٍ ذِکْرَی الدَّارِ. وَاِنَّهُمْ عِنْدَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَیْنَ الْاَخْیَارِ؛
« ما آنها را با خلوص ویژهای خالص کردیم، و آن یادآوری سرای آخرت بود، و آنها نزد ما از برگزیدگان و نیکانند!»
یعنی خداوند مس وجود و ذات پیامبران را چنان خالص و پاک و منزه می گرداند که هر لحظه به فکر جهان دیگر و حضور در برابر خداوند هستند. پس هرگز به گناه ، خطا، دروغ، فحشا، طغیان در برابر خدا ، تسلیم شهوات شدن ، سازش با ستمگران، ظلم، و مانند اینها که در انسان عادی فراوان وجود دارد....روی نخواهند آورد.
دخالت خداوند:
۲- ضمنا اگر به ناگاه در فضا-زمانی قرار گیرند که امکان گناه وجود داشته باشد، خداوند آنان را حفظ می کند ، چنانکه در باره یوسف پیامبر چنین دخالتی رخ داد و این زمانی بود که زلیخا همسر فرمانروای مصری که حامی یوسف بود او را به کامیابی جنسی دعوت کرد . خداوند در کتابش سربسته ولی بطوری که گویای آن واقعه است به آن اشاره می کند:
«وَ لَقَدْ هَمَّتْ بِهِ وَ هَمَّ بهَِا لَوْ لَا اَن رَّا بُرْهَنَ رَبِّهِ کَذَالِکَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّو وَ الْفَحْشَا اِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُخْلَصِین»
«آن زن قصد او کرد و او نیز چنین قصدی می نمود ، اگر برهان پروردگار شرا نمیدید،پس اینچنین کردیم تا بدی و فحشا را از او دور سازیم چرا که او از بندگان مخلص ما بود.»
براین اساس یوسف در فضا و زمان گناه قرار گرفت و با گناه روبرو شد، ولی دخالتی از جانب خدا صورت گرفت و یوسف دریافت که نمی بایست به آن تن در دهد و از آن گریخت. آیه فوق به صراحت می گوید که مضافا بر دخالت خداوند و آنچه که بر یوسف القا شد ، خود او نیز از بندگان خالص شده خداوند بود.
۳- شیطان را به بندگان خالص شده راهی نیست:
همچنین باز خداوند در کتابش و در سوره ص آیه ۸۲ و ۸۳ از قول شیطان که از درگاه خدا رانده میشود نقل قولی دارد که شیطان قسم به عزت خداوند یاد کرده و گفته بود:
«فَبِعِزَّتِکَ لَاُغْوِیَنَّهُمْ اَجْمَعِینَ. اِلَّا عِبَادَکَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِینَ»
(شیطان) گفت: «به عزّتت سوگند، همه بندگانت را گمراه خواهم کرد؛ مگر بندگان خالص تو که در میان آنان هستند.»
پر واضح است که شیطان دانسته بود که در میان بندگان خداوند کسانی هستند که او به هیچ وجه بر آنان تسلط ندارد چون مس وجودشان را خدا به طلای آسمانی تبدیل کرده است.
۴--پیامبران تحت امر الهی بوده و با دستور و حی او وظیفه امامت در میان انسانها را انجام می دهند:
وَجَعَلْنَاهُمْ اَئِمَّةً یَهْدُونَ بِاَمْرِنَا.
این را خدای عالم در رابطه با حضرت ابراهیم، در رابطه با لوط، در رابطه با اسحاق و یعقوب وقتی بیان میکند، میگوید:
وَوَهَبْنَا لَهُ اِسْحَاقَ وَیَعْقُوبَ نَافِلَةً وَکُلًّا جَعَلْنَا صَالِحِینَ. وَجَعَلْنَاهُمْ اَئِمَّةً یَهْدُونَ بِاَمْرِنَا.
در رابطه با حضرت موسی و پیامبران بعد از او هم میفرماید:
وَلَقَدْ آَتَیْنَا مُوسَی الْکِتَابَ فَلَا تَکُنْ فِی مِرْیَةٍ مِنْ لِقَائِهِ وَجَعَلْنَاهُ هُدًی لِبَنِی اِسْرَائِیلَ. وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ اَئِمَّةً یَهْدُونَ بِاَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوا وَکَانُوا بِآَیَاتِنَا یُوقِنُونَ.
۵-پیامبری به ظالمان داده نمی شود:
«هنگامی که ابراهیم را پروردگارش به اموری آزمایش کرد، پس او همه را به طور کامل به انجام رسانید، پروردگارش گفت: من تو را برای همه مردم پیشوا و امام قرار دادم. ابراهیم گفت: و از دودمانم؟ پروردگار گفت : پیمان من به ستمکاران نمی رسد.»
آیه ۱۲۴ سوره بقره
این آیه به صراحت بیان می دارد که ظالمان از دودمان پیامبران نیز به پیامبری نخواهند رسید.همچنین دریافت غیر مستقیم از این آیه اینکه شخص پیامبر نه می تواند ظالم به خود باشد( مرتکب گناه شخصی شود) و نه می تواند از سنخ ظالمان به دیگران و به ستمگری بپردازد