شبه یادداشتها
۱ مهر ماه ۱۴۰۰ شمسی
سوره نساء ۹۲ ۱مین سوره بر حسب تاریخ نزول(بخش دهم)
بنام خداوند بخشنده مهربان
پیش از مطالعه ضروری است بدانیم که جنگ و جهاد در قرآن تابع اصول زیر است بدون قید وشرط:
ای اهل ایمان سلاح جنگ برگیرید و آن گاه دسته دسته یا همه یکباره متّفق بیرون روید. (۷۱)
و همانا گروهی از شما کندی و درنگ میکنند، اگر برای شما حادثه ناگواری پیش آید (به شماتت) گویند: خدا ما را مورد لطف خود قرار داد که با آنان حاضر نشدیم. (۷۲)
و اگر فضل خدا شامل حال شما گردد آن چنان که گویی میان شما و آنان ابداً دوستی نبوده (با تأسف) گویند: ای کاش ما نیز با آنان به جهاد رفته بودیم تا نصیب فراوان میبردیم. (۷۳)
پس کسانی باید در راه خدا جهاد کنند که زندگی این جهان را به آن جهان میفروشند. و هر کس در راه خدا جهاد کند و کشته شود یا فاتح گردد، زود باشد که او را اجری عظیم دهیم. (۷۴)
چرا در راه خدا جهاد نمیکنید و در راه جمعی ناتوان از مرد و زن و کودک که دائم میگویند: بار خدایا، ما را از این شهری که مردمش ستمکارند بیرون آر و از جانب خود برای ما نگهدار و یاوری فرست. (۷۵)
اهل ایمان در راه خدا، و کافران در راه طاغوت جهاد میکنند، پس با دوستان شیطان بجنگید که مکر و سیاست شیطان بسیار سست و ضعیف است. (۷۶)
آیا نمینگری به حال مردمی که به آنها گفته شد: اکنون از جنگ خودداری کرده، به نماز و زکات قیام کنید پس آن گاه که بر آنها حکم جهاد آمد در آن هنگام گروهی از آنان به همان اندازه که باید از خدا ترسند یا بیش از آن، از مردم ترسیدند و گفتند: ای خدا، چرا بر ما حکم جنگ را فرض کردی؟ چرا عمر ما را تا اجل نزدیک طبیعی به تأخیر نیفکندی؟ بگو: زندگانی دنیا متاعی اندک است و جهان آخرت برای هر کس که خداترس باشد بهتر از دنیاست، و (در آنجا) کمترین ستمی به شما نخواهد شد. (۷۷)
هر کجا باشید اگر چه در کاخهای بسیار محکم، شما را مرگ فرا رسد. و آنان را اگر خوشی و نعمتی فرا رسد گویند: این از جانب خداست، و اگر زحمتی پیش آید گویند: این از جانب توست! بگو: همه از جانب خدا است. چرا این قوم (جاهل) از فهم هر سخن دورند؟! (۷۸)
هر چه از انواع نیکویی به تو رسد از جانب خداست و هر بدی رسد از خودِ توست، و ما تو را به رسالت برای مردم فرستادیم، و تنها گواهی خدا کافی است. (۷۹)
هر که رسول را اطاعت کند خدا را اطاعت کرده، و هر که مخالفت کند ما تو را به نگهبانی آنها نفرستاده ایم. (۸۰)
و نزد تو به زبان اظهار فرمانبرداری کنند و چون از حضور تو دور شوند شبانه گروهی خلاف گفته تو را در دل گیرند، و خدا اندیشه شبانه آنها را خواهد نوشت. پس از آنها روی بگردان و به خدا اعتماد کن، که تنها خدا تو را نگهبان کافی است. (۸۱)
ادامه دارد...
سوره نساء ۹۲ امین سوره بر حسب تاریخ نزول بخش نهم
بنام خداوند بخشنده مهربان
و چون به آنها گفته شود که به حکم خدا و رسول باز آیید، گروه منافق را بینی که مردم را از گرویدن به تو منع میکنند. (۶۱)
پس چگونه خواهد بود اگر مصیبتی از کردار زشت خود به آنان رسد؟ آن گاه نزد تو آیند و به خدا سوگند خورند که ما قصدی جز نیکویی و موافقت نداشتیم! (۶۲)
حتی با فتنه انگیزان با سخن نیکو صحبت کن!
اینانند که خدا از قلب آنها آگاه است، تو (ای رسول) از آنان روی بگردان و آنها را نصیحت کن و به گفتار دلنشین و مؤثر با ایشان سخن بگو. (۶۳)
گروه درویان اگر توبه می کردند خدا توبه اشان را می پذیرفت
ما رسولی نفرستادیم مگر بر این مقصود که خلق به امر خدا اطاعت او کنند. و اگر هنگامی که آنان بر خود ستم کردند به تو رجوع میکردند و از کردار خود به خدا توبه نموده و تو هم برای آنها استغفار میکردی و از خدا آمرزش میخواستی، در این حال البته خدا را توبه پذیر و مهربان مییافتند. (۶۴)
نه چنین است، قسم به خدای تو که اینان اهل ایمان نمیشوند مگر آنکه در خصومت و نزاعشان تنها تو را حَکم کنند و آن گاه به هر حکمی که کنی اعتراض نداشته، کاملًا تسلیم باشند. (۶۵)
و اگر ما به آنها حکم میکردیم که خود را بکشید یا از دیار خود بیرون روید به جز اندکی اطاعت امر نمیکردند، و اگر به آنچه پندشان میدهند عمل میکردند البته نیکوتر و کاری محکم و با اساستر برای آنها بود. (۶۶)
و در آن صورت محققاً ما آنها را از نزد خود مزدی بزرگ عطا میکردیم. (۶۷)
و بیشک آنان را به راه راست هدایت مینمودیم. (۶۸)
اگر می خواهید با پیامبران محشور شوید!
و آنان که اطاعت خدا و رسول کنند البته با کسانی که خدا به آنها لطف فرموده یعنی با پیغمبران و صدّیقان و شهیدان و نیکوکاران محشور خواهند شد، و اینان نیکو رفیقانی هستند. (۶۹)
این فضل و بخشش از سوی خداست، و علم (ازلی) خدا کفایت کند. (۷۰)
ادامه دارد...
سوره نساء ۹۲ امین سوره برحسب تاریخ نزول(بخش ششم)
بنام خداوند بخشنده مهربان
خسیسان و بخیلان در ملکوت جایی ندارند
مگر آنان که از احسان به خلق به هسته خرمایی بخل میورزند بهره ای از مُلک خدا خواهند یافت؟ (۵۳)
آنانی که به خدا ناباوران حسودی می کنند
بلکه حسد میورزند با مردم چون آنها را خدا به فضل خود برخوردار نمود. که البته ما به آل ابراهیم کتاب و حکمت دادیم و به آنها ملک و سلطنتی بزرگ عطا کردیم. (۵۴)
آن گاه برخی بدو گرویدند و برخی مانع ایمان به او شدند پس کیفر آتش افروخته دوزخ بس است. (۵۵)
آنان که به آیات ما کافر شدند به زودی در آتش دوزخشان درافکنیم که هر چه پوست تن آنها بسوزد آنان را پوست دیگری جایگزین کنیم عذاب را بچشند، که همانا خدا مقتدر و کارش از روی حکمت است. (۵۶)
آنان را که ایمان آوردند و نیکوکار شدند به زودی در بهشتی درآوریم که نهرها از زیر درختانش جاری است و در آن زندگانی جاوید کنند و برای آنها در بهشت جفتهای پاکیزه است و آنان را به سایه رحمت ابدی خود درآوریم. (۵۷)
خداوند به شما امر می کند امانتها را به صاحبانشان بر گردانید و اگر به حکومت رسیدید به عدالت رفتار کنید!
همانا خدا به شما امر میکند که امانتها را به صاحبانش باز دهید و چون حاکم بین مردم شوید به عدالت داوری کنید. همانا خدا شما را پند نیکو میدهد، که خدا شنوا و بیناست. (۵۸)
ای اهل ایمان، فرمان خدا و رسول و فرمانداران که از خود شما هستند اطاعت کنید، پس اگر در چیزی کار به نزاع کشد آن را به حکم خدا و رسول بازگردانید اگر به خدا و روز قیامت ایمان دارید. این کار برای شما بهتر و خوشعاقبتتر خواهد بود. (۵۹)
کسانی که به ظاهر خداباورند
آیا ننگری به حال آنان که به گمان خود ایمان به قرآن تو و کتبی که پیش از تو فرستاده شده آورده اند، چگونه باز میخواهند داوری به طاغوت برند در صورتی که مأمورند که به طاغوت کافر شوند؟! و شیطان خواهد که آنان را گمراه کند گمراهی دور . (۶۰)
و چون به آنها گفته شود که به حکم خدا و رسول باز آیید، گروه منافق را بینی که مردم را از گرویدن به تو منع میکنند. (۶۱)
دورویان این گونه اند
پس چگونه خواهد بود (حال آنها) چون مصیبتی از کردار زشت خود به آنان رسد؟ آن گاه نزد تو آیند و به خدا سوگند خورند که ما قصدی جز نیکویی و موافقت نداشتیم! (۶۲)
ای پیامبر این از خدابی خبران را با زبانی موثر نصیحت کن!
اینانند که خدا از قلب آنها آگاه است، تو از آنان روی بگردان و آنها را نصیحت کن و به گفتار دلنشین و مؤثر با ایشان سخن بگو. (۶۳)
ادامه دارد...
سوره نساء ۹۲ امین سوره بر حسب تاریخ نزول
بنام خداوند بخشنده مهربان
ای اهل ایمان، هرگز در حال مستی به نماز نیایید تا بدانید چه میگویید و نه در حال جنابت ، مگر آنکه رهگذر باشید تا وقتی که غسل کنید. و اگر بیمار بودید یا آنکه در سفر باشید یا قضاء حاجتی دست داده باشد یا با زنان مباشرت کردهاید و آب برای تطهیر و غسل نیافتید پس به خاک پاک تیمم کنید، آن گاه صورت و دستها را مسح کنید، که خدا بخشنده و آمرزنده است. (۴۳)
آیا ندیدی و ننگریستی به آنان که اندک بهره ای از علم کتاب یافتند که خریدار ضلالت هستند و همی خواهند که شما نیز گمراه شوید؟! (۴۴)
و خدا داناتر است به دشمنان شما، و همین بس که خدا دوستدار و یاور باشد. (۴۵)
آنان که کلمات کتاب خدا را تغییر دادند
گروهی از یهود کلمات (خدا) را از جای خود تغییر داده و گویند: شنیدیم و سرپیچیم و بشنو که (کاش) ناشنوا باشی و گویند ما را رعایت کن. و گفتار ایشان زبانبازی و طعنه و تمسخر به دین است. و اگر میگفتند که ما شنیدیم و اطاعت کنیم و تو نیز بشنو و به حال ما بنگر، هر آینه آنان را نیکوتر بود و به صواب نزدیکتر، لیکن چون کافر شدند خدا آنها را لعنت کرد، و به جز اندکی ایمان نخواهند آورد. (۴۶)
ای کسانی که به شما کتاب آسمانی داده شد، به قرآنی که فرستادیم که مصدّق تورات و انجیل شماست ایمان آورید پیش از آنکه بر چهره هایی خط خذلان کشیم و آنها را واژگون کنیم یا مانند اصحاب سَبت بر آنها لعنت و عذاب فرستیم، و قضای خدا واقعشدنی است. (۴۷)
خداوند شرک به او را نمی بخشد
محققاً خدا گناه شرک را نخواهد بخشید و سوای شرک را برای هر که خواهد میبخشد، و هر کس که شرک به خدا آورد به دروغی که بافته گناهی بزرگ مرتکب شده است. (۴۸)
نمیبینی آنان را که دعوی پاکدلی کنند؟ خداست که هر که را خواهد از رذائل پاک و منزّه دارد، و به قدر فتیلی (رشته خرما) به کسی ستم نشود. (۴۹)
بنگر چگونه بر خدا دروغ میبافند! و همین بس گناهی آشکار است. (۵۰)
جبت و طاغوت
ندیدی آنان که بهره ای از کتاب آسمانی داشتند چگونه به جِبت و طاغوت میگروند و درباره کافران مشرک میگویند که راه آنان به صواب نزدیکتر از طریقه اهل ایمان است؟! (۵۱)
(واژه «جبت» فقط یک بار وآن هم در همین ایه امده که به معنی ساحر ، سحر، و بت می باشد.
و واژه طاغوت که هشت مرتبه در قرآن آمده و از ماده طغیان و به معنی تعدی و تجاوز از حد بوده وبه اموری از قبیل شیطان، حاکم جبار و هر معبود غیر خدا و هر مسیری که به غیر خدا وند منتهی شود نیز گفته می شود.)
این گروهند که خدا آنان را لعنت کرد، و هر که را خدا لعن کند دیگر مددکار و یاوری برای او نتوانی یافت. (۵۲)
مگر آنان که از احسان به خلق به هسته خرمایی بخل میورزند بهرهای از مُلک خدا خواهند یافت؟ (۵۳)
ادامه دارد...