سوره نساء ۹۲ امین سوره بر حسب تاریخ نزول بخش نهم
بنام خداوند بخشنده مهربان
و چون به آنها گفته شود که به حکم خدا و رسول باز آیید، گروه منافق را بینی که مردم را از گرویدن به تو منع میکنند. (۶۱)
پس چگونه خواهد بود اگر مصیبتی از کردار زشت خود به آنان رسد؟ آن گاه نزد تو آیند و به خدا سوگند خورند که ما قصدی جز نیکویی و موافقت نداشتیم! (۶۲)
حتی با فتنه انگیزان با سخن نیکو صحبت کن!
اینانند که خدا از قلب آنها آگاه است، تو (ای رسول) از آنان روی بگردان و آنها را نصیحت کن و به گفتار دلنشین و مؤثر با ایشان سخن بگو. (۶۳)
گروه درویان اگر توبه می کردند خدا توبه اشان را می پذیرفت
ما رسولی نفرستادیم مگر بر این مقصود که خلق به امر خدا اطاعت او کنند. و اگر هنگامی که آنان بر خود ستم کردند به تو رجوع میکردند و از کردار خود به خدا توبه نموده و تو هم برای آنها استغفار میکردی و از خدا آمرزش میخواستی، در این حال البته خدا را توبه پذیر و مهربان مییافتند. (۶۴)
نه چنین است، قسم به خدای تو که اینان اهل ایمان نمیشوند مگر آنکه در خصومت و نزاعشان تنها تو را حَکم کنند و آن گاه به هر حکمی که کنی اعتراض نداشته، کاملًا تسلیم باشند. (۶۵)
و اگر ما به آنها حکم میکردیم که خود را بکشید یا از دیار خود بیرون روید به جز اندکی اطاعت امر نمیکردند، و اگر به آنچه پندشان میدهند عمل میکردند البته نیکوتر و کاری محکم و با اساستر برای آنها بود. (۶۶)
و در آن صورت محققاً ما آنها را از نزد خود مزدی بزرگ عطا میکردیم. (۶۷)
و بیشک آنان را به راه راست هدایت مینمودیم. (۶۸)
اگر می خواهید با پیامبران محشور شوید!
و آنان که اطاعت خدا و رسول کنند البته با کسانی که خدا به آنها لطف فرموده یعنی با پیغمبران و صدّیقان و شهیدان و نیکوکاران محشور خواهند شد، و اینان نیکو رفیقانی هستند. (۶۹)
این فضل و بخشش از سوی خداست، و علم (ازلی) خدا کفایت کند. (۷۰)
ادامه دارد...