سوره نساء ۹۲ امین سوره بر حسب تاریخ نزول
بنام خداوند بخشنده مهربان
ای اهل ایمان، هرگز در حال مستی به نماز نیایید تا بدانید چه میگویید و نه در حال جنابت ، مگر آنکه رهگذر باشید تا وقتی که غسل کنید. و اگر بیمار بودید یا آنکه در سفر باشید یا قضاء حاجتی دست داده باشد یا با زنان مباشرت کردهاید و آب برای تطهیر و غسل نیافتید پس به خاک پاک تیمم کنید، آن گاه صورت و دستها را مسح کنید، که خدا بخشنده و آمرزنده است. (۴۳)
آیا ندیدی و ننگریستی به آنان که اندک بهره ای از علم کتاب یافتند که خریدار ضلالت هستند و همی خواهند که شما نیز گمراه شوید؟! (۴۴)
و خدا داناتر است به دشمنان شما، و همین بس که خدا دوستدار و یاور باشد. (۴۵)
آنان که کلمات کتاب خدا را تغییر دادند
گروهی از یهود کلمات (خدا) را از جای خود تغییر داده و گویند: شنیدیم و سرپیچیم و بشنو که (کاش) ناشنوا باشی و گویند ما را رعایت کن. و گفتار ایشان زبانبازی و طعنه و تمسخر به دین است. و اگر میگفتند که ما شنیدیم و اطاعت کنیم و تو نیز بشنو و به حال ما بنگر، هر آینه آنان را نیکوتر بود و به صواب نزدیکتر، لیکن چون کافر شدند خدا آنها را لعنت کرد، و به جز اندکی ایمان نخواهند آورد. (۴۶)
ای کسانی که به شما کتاب آسمانی داده شد، به قرآنی که فرستادیم که مصدّق تورات و انجیل شماست ایمان آورید پیش از آنکه بر چهره هایی خط خذلان کشیم و آنها را واژگون کنیم یا مانند اصحاب سَبت بر آنها لعنت و عذاب فرستیم، و قضای خدا واقعشدنی است. (۴۷)
خداوند شرک به او را نمی بخشد
محققاً خدا گناه شرک را نخواهد بخشید و سوای شرک را برای هر که خواهد میبخشد، و هر کس که شرک به خدا آورد به دروغی که بافته گناهی بزرگ مرتکب شده است. (۴۸)
نمیبینی آنان را که دعوی پاکدلی کنند؟ خداست که هر که را خواهد از رذائل پاک و منزّه دارد، و به قدر فتیلی (رشته خرما) به کسی ستم نشود. (۴۹)
بنگر چگونه بر خدا دروغ میبافند! و همین بس گناهی آشکار است. (۵۰)
جبت و طاغوت
ندیدی آنان که بهره ای از کتاب آسمانی داشتند چگونه به جِبت و طاغوت میگروند و درباره کافران مشرک میگویند که راه آنان به صواب نزدیکتر از طریقه اهل ایمان است؟! (۵۱)
(واژه «جبت» فقط یک بار وآن هم در همین ایه امده که به معنی ساحر ، سحر، و بت می باشد.
و واژه طاغوت که هشت مرتبه در قرآن آمده و از ماده طغیان و به معنی تعدی و تجاوز از حد بوده وبه اموری از قبیل شیطان، حاکم جبار و هر معبود غیر خدا و هر مسیری که به غیر خدا وند منتهی شود نیز گفته می شود.)
این گروهند که خدا آنان را لعنت کرد، و هر که را خدا لعن کند دیگر مددکار و یاوری برای او نتوانی یافت. (۵۲)
مگر آنان که از احسان به خلق به هسته خرمایی بخل میورزند بهرهای از مُلک خدا خواهند یافت؟ (۵۳)
ادامه دارد...