اسماء حُسنی یا نامهای نیکوی خداوند نامهایی هستند که در اسلام برای خداوند یگانه الله به کار رفتهاست. شمار این نامها را ۹۹ نام دانستهاند که بیشتر آن در قران آمدهاست، ولی برخی دیگر براین باورند شمار آنها بیش تر است.
نامهای خدا در قرآن
بیش از ۲۰۰ نام خداوند است که درقران ذکر شدهاند و اصطلاحاً، ۹۹ تای آن یا اسماء حسنی یا نام های نیکو خوانده میشوند.
هر چند که تعداد نامهای خدا، در قرآن و سنت از ۹۹ عدد خیلی بیشتر هستند، ولی مسلمانان اعتقاد دارند که گروه برگزیده نامها تعدادشان ۹۹ عدد است.
از میان این ۹۹ نام، ۸۵ تای آن مستقیماً در قران ذکر شدهاست. اما تعدادی از این نامها مستقیماً در قرآن وجود ندارد یا مصدری از آن به کار گرفته شده باشد یا به شکل غیر مستقیم به صفتی اشاره شده باشد. بعضی از محققان با رجوع به احادیت تا ۲۰۰ مورد از این نامها را یافتهاند.
اسماء حُسنی را به ۳ گروه بخش کردهاند:
- اسماء جمالی (۵۵ نام) (صفات ثبوتیه )صفاتی هستند که بر وجود کمالی در خداوند دلالت میکنند مانند عالِم، قادر، خالق و رازق.
- اسماء جلالی (۲۲ نام) (صفات سلبی) نیز صفاتی اند که بر سلب نقصی از خداوند دلالت میکنند مانند غنی، واحد و قُدّوس.
- اسماء مشترک (۲۲ نام) .
اعتقاد بر این است که یکی از اسامی خدا که بر کسی دانسته نیست اسم اعظم است؛ و با بر زبان آوردن آن هر خواستهٔ گوینده برآورده خواهد شد.
و نیز می توان اسم اعظم را به اشاره بر زبان آورد مثلاً: خدایا به اسم اعظمت از تو خواستارم... .
فهرست نامهای نیکوی خداوند
در احادیث ا مام ششم روایت شدهاست:
«حق تعالی را نَود و نُه اسم میباشد که اگر کسی آنها را برشمارد، وارد بهشت میشود و آن اسامی از این قرار است: الله، الإله، الواحد، الأحد، الصّمد، الأوّل، الآخر، السّمیع، البصیر، القدیر، القاهر، العلی، الأعلی، الباقی، البدیع، الباریء، الأکرم، الظّاهر، الباطن، الحیّ، الحکیم، العلیم، الحلیم، الحفیظ، الحقّ، الحسیب، الحمید، الحَفِی، الرّبّ، الرّحمن، الرّحیم، الذّاری، الرّازق، الرّقیب، الرّؤوف، الرّائی، السّلام، المؤمن، المهیمن، العزیز، الجبّار، المتکبّر، السید، السبوح، الشهید، الصّادق، الصانع، الطّاهر، العدل، العَفُوّ، الغفور، الغنی، الغیاث، الفاطر، اَلفرد، الفتّاح، الفالق، القدیم، الملک، القدّوس، القوی، القریب، القیوم، القابض، الباسط، قاضی الحاجات، المجید، المولی، المنّان، المحیط، المبین، المقیت، المصوّر، الکریم، الکبیر، الکافی، کاشف الضّر، الوتر، النّور، الوهاب، النّاصر، الواسع، الودود، الهادی، الوفی، الوکیل، الوارث، البرّ، الباعث، التّواب، الجلیل، الجواد، الخبیر، الخالق، خیر النّاصرین، الدّیان، الشکور، العظیم، اللطیف، الشافی.
بر اساس منابع ویکپدیا