سوره بینه ۱۰۰ امین سوره قرآن بر حسب تاریخ نزول
به نام خداوند بخشاینده مهربان
کافران از اهل کتاب و مشرکان قصد نداشتند از آئین خود دست بردارند تا تا دلیل روشنی برای آنان بیاید.(۱)
پیامبری از سوی خدا که صحیفه های پاکی را بر ما بخواند. (۲)
و در آن نوشته های صحیح و پر ارزش باشد. (۳)
ولی اهل کتاب اختلاف نکردند مگر بعد از آنکه دلیل روشن برای آنان آمد. (۴)
پرستش خداوند با کمال اخلاص و پیروی دین حنیف ، نماز و زکات
در حالی که به آنها دستوری داده نشده بود جز اینکه خدا را پرستش کنند با کمال اخلاص، و از شرک به توحید باز گردند، نماز را برپا دارند، و زکات را ادا کنند، و این است آئین مستقیم و صحیح و پایدار. (۵)
اهل کتابی که کافر شدند بدترین مخلوقاتند
کافران از اهل کتاب و مشرکان در دوزخند، جاودانه در آن میمانند، آنها بدترین مخلوقاتند. (۶)
بهترین مخلوقات ایمان آنان که آورند و کار های نیک کنند
(اما) کسانی که ایمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند بهترین مخلوقات هستند. (۷)
پاداش آنها نزد پروردگارشان باغهای بهشت جاویدان است که نهرها از زیر درختانش جاری است، همیشه در آن میمانند، هم خدا از آنها خشنود است و هم آنها از خدا خشنود، و این (مقام والا) برای کسی است که از پروردگارش بترسد. (۸)
مشهورترین نام این سوره ، بیّنه (به معنای دلیل آشکار) است که از واژه «البینه» و در آیات اول و چهارم گرفته شده است. در منابع کهن وبرخی این سوره با نامهای «لم یَکُن» یا «لم یکن الذین کَفَرو» . «اهل الکتاب»، «قَیِّمه»، «مُنفَکّین» و «اِنفِکاک» معرفی شده است.