ادامه از نوشتار پیشین
اصول و بنیانهای فکری و اعتقادی قرآن: معصومیت پیامبران و امامان الهی
توکل و ایمان به خداوند
(چرا که او را بر کسانى که ایمان آورده اند و بر پروردگارشان توکل مى کنند تسلطى نیست (۹۹) سوره نحل
تسلط او فقط بر کسانى است که وى را به سرپرستى برمى گیرند و بر کسانى که آنها به خدا شرک مى ورزند.) آیه (۱۰۰) سوره نحل
شرح
دو آیه فوق که در سوره نحل آمده یک بنیان قوی برای گریز از کمین های شیطانی که همان گناه باشد ارایه می کند که آن ایمان و توکل بر خداوند است.
این دو عنصر قوی و نجات دهنده باعث می شود که شخص از وسوسه های اغواکننده شیطان و ارتش نامرئی او در امان باشد.
بنابراین امامان الهی و پیامبران و بزرگان برگزیده ملکوت باید بیش از همه به خداوند ایمان داشته و بر او توکل کنند. یعنی میزان بالای ایمان به خداوند و او را ناظر و حاظر دانستن در امامان الهی امر مکرر است که همواره ذهن آنان به سمت خداوند جهت گیری شده است. اینها به نوبه خود بر ای تکمیل و برپایی دژ معصومیت لازم و ضروری هستند و هیچ امام الهی نیست که این دو عامل در او بطور کامل وجود نداشته باشد
روح القدس بلند پایه ترین موجود آسمانی رابط خدا با پیامبران و امامان الهی است.
(و چون حکمى را به جاى حکم دیگر بیاوریم و خدا به آنچه به تدریج نازل مى کند داناتر است مى گویند جز این نیست که تو دروغبافى [نه] بلکه بیشتر آنان نمى دانند. ایه (۱۰۱) سوره نحل
بگو آن را روح القدس از طرف پروردگارت به حق فرود آورده تا کسانى را که ایمان آورده اند استوار گرداند و براى مسلمانان هدایت و بشارتى است.) آیه (۱۰۲) سوره نحل
شرح
امام الهی که پیامبران نمونه بارز و برتر آن هستند از طریق روح القدس با عرش الهی مرتبط است وخداوند احکام خود و دستوراتش را از طریق روح القدس که خود منبع پاکیهاست نازل می کند. روح القدس مخلوقی استثنائی است که فر و شکوه یزدانی بر او بارش همیشگی دارد و همو ست که قلب و روح و ذهن و گوش امام الهی را به تختگاه خداوندی متصل می سازد.مسلم آن که لازمه آنکه شخصی بتواند هم نفس و هم گفتار روح القدس آسمانی شود این است که از پاکی و پاکدامنی و ایمانی همیشه افزاینده و پایدار بر خوردار باشد که هر گز خلل و نابسامانی در او راه نیابد و این همان معصومیت است.
شاهد بر انسانها ، بشارت دهنده، بیم دهنده و چراغ رخشان و فروزان
(اى پیامبر ما تو را در مقام گواه و بشارتگر و هشداردهنده فرستادیم آیه (۴۵) سوره احزاب
و دعوت کننده به سوى خدا به فرمان او و هم چراغى تابناک برای مردمان قرار دادیم آیه ۴۶ احزاب)
شرح
خداوند در دو آیه از سوره نحل خطاب به پیامبر اسلام او را به عنوان شاهد بر بشر یت ، بشارت دهنده به انسانها، و هشدار دهنده به آنها معرفی کرده و او را در مقام دعوت کننده مردمان به سوی خداوند ستوده و وجود ش را هم چون چراغی رخشان و فروزان در عالم هستی لقب داده است.ادامه دارد...