سوره شعراء چهل و هفتمین سوره قرآن بر حسب نزول
محل نزول مکه
آیات ۱۹۲ تا ۲۲۷
"قرآن به حقیقت از جانب خدای عالمیان نازل شده. (۱۹۲)
و روحالامین (فرشته بزرگ خدا) آن را نازل گردانیده. (۱۹۳)
و آن را بر قلب تو فرود آورده تا از عقاب خدا بترسانی. (۱۹۴)
به زبان عربی فصیح. (۱۹۵)"
شرح
نزول قرآن بر حسب آیات فوق به این صورت بوده که روح الامین یا همان جبرییل به امر خداوند آنرا بر قلب پیامبر اسلام فرود اورده است. از آنجا که می گوید : زبان عربی فصیح! مشخص می شود که آیات قرآن به زبان و الفاظ و واژه های فصیح ترین لهجه عربی بر پیامبر نازل می شدند.
در کتابهای پیشین سخن از قرآن بوده است
" و ذکر این قرآن در کتب انبیای پیشین مسطور است. (۱۹۶)
آیا این خود آیت و برهان روشنی نیست که علمای بنیاسراییل بر این قرآن آگاهند؟ (۱۹۷)
شرح
بر اساس آیات فوق در کتابهای مقدس انجیل و تورات و صحف پیامبران گذشته از نزول قران در آینده سخن رفته است.
" و اگر ما این کتاب را بر بعض مردم عجم نازل می گردانیدیم. (۱۹۸)"
و آن رسول آن را (به زبان تازی) بر عجم ها قرائت می کرد آنان ایمان نمی آوردند (به این عذر که قرآن چون به زبان ما نیست ما فهم آن نکرده و اعجاز آن را درک نمی کنییم، اما شما قوم عرب با چه عذر ایمان نمی آورید؟)" (۱۹۹)
شرح
اگر قرآن بر غیر عرب و به زبان عربی نازل می شد آنان آنرا درک نمی کردند چون زبان آنرا نمی فهمیدند.
" ما این قرآن را این چنین در دل تبهکاران گذراندیم (و بر آنها به این کتاب اتمام حجت کردیم). (۲۰۰)
اما به این قرآن ایمان نمی آورند تا عذاب دردناک را مشاهده کنند. (۲۰۱)
که به ناگاه آن عذاب که سخت از آن غافلند به آنها فرا رسد. (۲۰۲)
و آن کافران گویند: آیا بر ما مهلتی منظور میشود (تا زمانی از عذاب بیاساییم؟ (۲۰۳)
آیا (اکنون که هنگام عذابشان نیست از تمسخر) عذاب و انتقام ما را به تعجیل میطلبند؟ (۲۰۴)
چه خواهی دید اگر ما چند سالی آنها را در دنیا متنعّم سازیم. (۲۰۵)
سپس به عذابی که بر آنان وعده شده یکسر هلاک شوند. (۲۰۶)
آیا بهره ای که از مال دنیا داشتند هیچ آنها را از عذاب خواهد رهانید؟ (۲۰۷