" و این سخنشان که گفتند: ما مسیح عیسی بن مریم را کشتیم، در صورتی که او را نه کشتند و نه به دار کشیدند بلکه امر بر آنها مشتبه شد؛ و همانا آنان که درباره او عقاید مختلف اظهار داشتند از روی شک و تردید سخنی گفتند و عالم به او نبودند جز آنکه از پی گمان خود میرفتند؛ و به طور یقین مسیح را نکشتند؛"
نساء آیه 137
وقتی که خدا فرمود: ای عیسی، همانا من تورا میمیرانم و به سوی خود بالا برم و تو را پاک و منزّه از کافران گردانم ...
آل عمران آیه 55
"به یکدیگر گفتند این را پاره نکنیم بلکه قرعه بر آن بیاندازیم تا آز آن که شود"
انجیل یوحنا ،باب 19، آیه 24
(به روایت انجیل وقتی عیسی مسیح به صلیب کشیده شد، سر بازان لباسهای او را بین خود تقسیم کردند ، وو قتی به زیر جامه او رسیدند گفتند:.. این را پاره نکنیم بلکه قرعه بر آن بیاندازیم...)
کری ولف نویسنده کتاب در باره "مفهوم انجیلها"
می نویسد: باور کردنی نیست که سربازان رومی "کتاب مقدس" را می شناختند و در بند این بوده باشند که پیشگویی تورات؟؟؟درست از آب در آید.
قرآن در مورد به صلیب کشیدن و کشتن عیسی مسیح قضاوت جالبی دارد و نمی گوید که آنان یعنی مخالفان مسیح دروغ گفتند ، بلکه می گوید امر بر آنان مشتبه شد و آنان نتوانستند به حقیقت موضوع پی ببرند. از همین روی هریک بر اساس حدس و گمان مطلبی گفتند.
در آیه دوم خداوند گفته است که خود عیسی را میرانده و او را به نزد خود به بالا برده است. قرآن آنچه در باره عیسی و روزهای آخر و سر انجامش می گوید بسیار محترمانه است، بطوریکه غیر مستقیم خواننده به این نتیجه می رسد که خداوند اراده کرده بود که عیسی مسیح بدست دشمنانش اسیر نگردد.
یک پرسش: خدای ناکرده خدای ناکرده با عرض عذر خواهی به پیشگاه مسیح ، اگر گزارشاتی هم آمده بود که به مسیح جسارت بیشتری شده و به او تجاوز کرده بودند، آیا پیروان و دوستاران مسیح می خواستند آنرا قبول کنند و به حساب بخشایش گناهان خودشان بگذارند؟ و یا باید این فاجعه ابدی را به ساعت 25 واگذاریم؟